Deel 1: Inzending 1

Claude stapte vastberaden op het tweetal af. “Let’s go, girls”, zei hij droog, zonder hen aan te kijken. In plaats daarvan nam hij de omgeving en meer bepaald de aanwezigen in zich op. Marc voelde zich even betrapt, maar Claude’s blik had hem alweer losgelaten. Marc rook onraad. En ook zonnecrème. De meiden verderop waren zich rijkelijk aan het insmeren. Verstandig.

Hoe dan ook, die drie mannen hadden iets verdachts. Maar Marc kon niet zeggen wat. Zou dat “het flikkeninstinct” zijn waarover zijn collega’s het soms hadden? Het tweetal was intussen zwijgend recht gesprongen en liep samen met Claude weg van het water. Claude zei: “Tong ingeslikt?” De twee begonnen te lachen, twijfelend, haperend, zenuwachtig. Ze verdwenen uit Marcs zicht.

Marc voelde zijn hart flink bonzen. Had hij een revolver gezien toen de wind Claude’s hemd eventjes omhoog blies? Hij keek rond. Niemand lette op hem. Hij stond op en liep zo gewoontjes mogelijk achter de mannen aan.

Een lege parking, op twee witte bestelbusjes na. Van achter het struikgewas dat de parking omzoomde beloerde Marc het trio. De bestelbusjes stonden met hun laadruimtes naar mekaar toe geparkeerd. De mannen openden de achterportieren van de geblindeerde busjes en gingen ertussen staan, uit het zicht.

“Mijn kop eraf als dat geen louche zaakske is”, dacht Marc. Hij sloop voorzichtig korterbij. Door een paar smalle spleetjes kon hij nu zien dat er grote voorwerpen of dozen werden overgeladen, maar het was onmogelijk te zeggen wat. Marc besloot nog wat dichterbij te sluipen. Er kraakten wat takjes onder zijn voeten, maar de overlaadbedrijvigheid staakte niet. Zijn sluiptechnieken bleken dus toereikend maar voor verbetering vatbaar.

“Voilà”, zei Claude luid en hij smakte de portieren dicht. “We kunnen vertrekken!” De dikke en de dunne keken Claude verbaasd aan. “Stappen jullie in?”, riep Claude hen toe. “Natuurlijk”, hoorde Marc de dikke zeggen terwijl die instapte in wat blijkbaar het voertuig van Claude was. Terwijl de dunne ook instapte, draaide Claude zich in de richting van Marc. Zijn rechterhand verdween achter zijn rug. Marc dook in mekaar. “FUCK!”, schreeuwde de mond van Marc zonder geluid te maken. Claude riep: “Komt ge ook mee?” terwijl zijn rechterhand terug zichtbaar werd, met een revolver erin. Marcs tikker roffelde in zijn borstkas. “Komt ge ook mee?” riep Claude nog luider. “Of moet ik u komen halen?”

Marc stond recht, de daver op het lijf. “Ik moest kakken, meneer”, stotterde hij.